یکشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۶

وقتی حمایت مالی اروپا و آمریکا می شود هنر اصیل سینما/ جریان "سینمای سفارتی" بخشی از منتقدان را نیز با خود همراه کرده است
  • پنجشنبه ۳ اسفند ۱۳۹۶ - ۰۸:۴۷
  •    |   کد خبر : ۱۳۱۲۴۹

در حالی که بخش حاشیه ساز و سیاه نمای سینمای کشور همواره از سرمایه های اروپا و آمریکا و کشورهای عربی استفاده می کند، چرا حمایت های دستگاه های حکومتی امری مذموم تلقی می شود؟

به گزارش تیتر یک; اول: به دنبال رونمایی از یک فیلم ایرانی در جشنواره بین المللی کن اعلام می شود که یکی از شاهزادگان عربی سرمایه‌گذار این اثر است، بعد از حواشی به وجود آمده در نهایت خود کارگردان نیز به نوعی مسئله. را تایید میکند. دوم: همان کارگردان که بسیاری از اهالی سینما ایران او را بزرگترین هنرمند عرصه بین المللی سینمای کشور می‌دانند، در کار قبلی خود نیز از سرمایه‌گذاری هنری اتحادیه اروپا استفاده کرده بود که هیچ وقت تکذیب نشد.  سوم: خبرگزاری العربیه زمانی اعلام کرده بود که فیلم "جدایی نادر از سیمین" برنده اسکار، بدون کمک مالی ایران و با حمایت ۲۵ هزار دلاری "انجمن فیلم امریکا" ساخته شده است. 

 چند سالی است که موضوع سرمایه گذاری و تامین مالی پروژه های هنری و سینمایی کشور در رسانه ها بسیار داغ شده تا جایی که برخی واژه‌های همچون سینمای سفارشی یا سینمای سفارتی اشاره به وضعیتی دارند که برای جامعه هنری ایران چندان مطلوب نیست و باعث سرد شدن فروش و استقبال مردم از بخشی از سینما شده است.  اختلاف از آنجا شروع شد که با توجیه اینکه وقتی سرمایه گذاری دولتی تنها محدود به بخشی از سینمای کشور است و سفارش ها در حوزه محدودی ارائه می شود، باید برای تولید از خارج کمک گرفت؛ با این نظریه عده‌ای در کشور به سمت جهت جذب منابع مالی مالیات دهندگان اروپایی و امریکایی و پول‌های نفتی حوزه خلیج فارس شدند.  

ناصر تقوایی کارگردان باسابقه کشور در جایی گفته بود: "این ضایعه بزرگی است که سرمایه اغلب فیلم های فرهنگی توسط خارجی ها تامین می شود". باید اشاره داشت که امروز به راحتی می توان ادعا کرد، بخشی از سرمایه ی لازم برای ساخت فیلم های سینمایی در کشور ما از خارج می شود و نمی توان توقع داشت سلیقه و سیاست‌های فرهنگی بعضاً ضد ایرانی آنها در این حمایت‌ها دخیل نباشد؛ در ثانی یک فضای غالب رسانه‌ای نیز بین اهالی سینما به وجود دارد که نباید درباره این موضوع سخن گفت و تا جایی که امکان دارد آن را سر پوشیده و پنهان نگه داشت.

  مسئله اصلی این نکته است که با وجود این رویه غلط و وابسته در عرصه فرهنگ زمانی که سخن از سرمایه گذاری در سینما به میان می آید، بسیار طلبکارانه از حمایت های مالی دستگاه های مردمی به شدت انتقاد می‌کنند و آن را سینمای سفارشی، نفتی، وابسته و مصنوعی قلمداد می کنند.  

جای سوال است که چرا کسانی از بودجه‌های مردم و کشور، اقدام به ساخت اثری هنری می کنند، امروز محکوم به سفارشی بودن می شوند و تقریباً در بسیاری از محافل نشریات و رسانه های هنری با نگاه منفی با آنها برخورد می‌شود؟  نمونه کوچک این رویه غلط همین رفتار برخی از اهالی هنر با فیلم های جشنواره امسال است؛ وقتی که چند فیلم حامی آرمان‌های و مجاهدت‌های مردم که با کمک بخش دولتی ساخته می شود، همه آنها را نقد می‌کنند و از دایره هنر اصیل خارج می دانند، اما همین افراد آن بخش از سینما که توسط دشمنان قسم خورده این کشور ساخته می‌شود را اغلب به عنوان هنر اصیل و پرافتخار مطرح می‌سازند  این در حالی است که بخش حاشیه ساز و سیاه نمای سینمای کشور همواره از سرمایه خارج از کشور از جمله اروپا و امریکا استفاده می‌کنند؛ چرا باید حمایت های مالی دستگاه حکومتی را امری مذموم تلقی کنند؟  به راحتی می توان ادعا کرد که آن بخش سرمایه گذار خارجی جدای از اینکه از فیلم ها و آثار هنری خاص حمایت می کنند، نوع نگاه و تفکر خود را در بین منتقدان و اهالی رسانه سینمایی کشور نیز قالب کرده است. 

 اتفاقی که در این روزها در کشور افتاد زیبنده مردم ایران نبود، کسانی که در داخل کشور و با تامین مالی مردم این کشور از آرمان‌های آنها دفاع می‌کنند، نباید اینطور مورد هجمه رسانه‌ای قرار گیرند و از طرفی آن دسته از سینماگران که همواره موضوعات حاشیه‌ای سیاه نما و مورد پسند محافل ضد ایرانی خارج از کشور را پیگیری می‌کنند، بیشتر توجه و حمایت شوند. 

 انتهای پیام/

نویسنده : هادی امامی

 

2 + 3 =

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود. نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نظرهای کاربران